Oliwa – naturalny przeciwutleniacz

Oliwa to produkt stanowiący podstawę diety śródziemnomorskiej. Jest to płynny tłuszcz wytwarzany przez tłoczenie oliwek. W zależności od tego, z jakimi procesami mechanicznymi czy chemicznymi mamy do czynienia, powstają różne rodzaje oliwy.

W Hiszpanii jest ona głównym olejem roślinnym używanym w kuchni. Jej spożycie jest zalecane ze względu na zawartość jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (głównie kwasu oleinowego), witaminy E oraz polifenoli (ich działanie przeciwutleniające zostało potwierdzone naukowo). Dzięki obecności wszystkich tych substancji oliwa zapobiega występowaniu schorzeń układu sercowo-naczyniowego, ponieważ obniża poziom „złego” cholesterolu (LDL) i podwyższa poziom „dobrego” cholesterolu (HDL).

– Tłuszcze jednonienasycone powinny przeważać w każdej diecie i na każdym etapie życia. Zawsze, kiedy tylko to możliwe, powinny one zastępować tłuszcze nasycone. Dlatego też, aby zapewnić ich spożycie, powinniśmy używać oliwy zarówno do przygotowywania posiłków, jak i do sałatek – mówi Anabel Aragón, specjalistka ds. zdrowia i żywienia w hiszpańskim oddziale koncernu żywnościowego Nestlé.

Rodzaje oliwy

Istnieją różne rodzaje oliwy. Jej właściwości zależą od metody jej pozyskiwania oraz od pochodzenia oliwek użytych do jej produkcji. Najczęściej występujące gatunki oliwy to:

  1. Oliwa virgin: jest to oliwa najczystsza i najwyższej jakości. Zawiera ona jedynie czysty sok z oliwek, który nie jest poddawany żadnym dodatkowym procesom, co pozwala zachować w pełni jego właściwości odżywcze.
  2. Oliwa rafinowana: jest ona pozyskiwana z oliw o wyższym poziomie kwasowości lub z oliwek gorszej jakości, przez co musi zostać poddana rafinacji przed trafieniem do sprzedaży. Oliwy rafinowane mają gorszy smak, a także zawierają mniej witamin i substancji przeciwutleniających.
  3. Oliwa (bez dodatkowych określeń): to mieszanka oliwy virgin i rafinowanej. Jest to najczęściej spotykany na rynku rodzaj oliwy. Jest ona tańsza od oliwy virgin, jednak zarazem jest nieco gorszej jakości.
  4. Oliwa z wytłoczyn: nie jest ona uznawana za oliwę, ponieważ nie jest pozyskiwana z całych oliwek, lecz z pozostałości po pierwszym tłoczeniu, do których dodaje się rozpuszczalnik. W związku z tym jest ona gorszej jakości i wymaga rafinacji, żeby obniżyć jej poziom kwasowości.

– Jeśli chcemy cieszyć się oliwą z jej pełnią smaku, aromatu, właściwości i korzyści, pierwszym wyborem jest oliwa virgin – radzi Anabel Aragón.

Czy powinniśmy smażyć na oliwie?

Jako że istnieją tańsze oleje roślinne, panuje przekonanie, że to właśnie ich lepiej używać do smażenia, żeby w ten sposób nieco zaoszczędzić. Anabel Aragón wymienia jednak liczne powody, aby tego nie robić:

  1. Oliwa lepiej od innych olejów roślinnych znosi smażenie w wysokich temperaturach, ponieważ jej punkt dymienia wynosi 200ºC, o wiele więcej niż w przypadku pozostałych olejów.
  2. Można jej używać wielokrotnie, ponieważ jest ona bogata w przeciwutleniacze.
  3. Smażenie wymaga mniejszej ilości tłuszczu, ponieważ oliwa po rozgrzaniu zwiększa swoją objętość.
  4. Podczas smażenia oliwa tworzy pewien rodzaj skorupki, która chroni żywność przed nasiąknięciem tłuszczem, a także pomaga jej zachować wartości odżywcze.
  5. Potrawy smażone na oliwie są smaczniejsze i bardziej chrupiące.

Jak ją przechowywać?

To, jak długo możemy przechowywać oliwę, zależy od jej rodzaju: im większa zawartość witaminy E oraz polifenoli, naturalnych przeciwutleniaczy, które zabezpieczają oliwę przed szkodliwym działaniem czasu, tym lepiej i dłużej zachowają się jej właściwości odżywcze.

– Głównym wrogiem oliwy jest tlen. W kontakcie z powietrzem oliwa jełczeje i traci swoje właściwości smakowe i odżywcze. Światło i wysokie temperatury przyspieszają ten proces, dlatego najlepiej przechowywać oliwę w miejscu suchym, chłodnym i odizolowanym od zapachów, a także używać ciemnych pojemników, np. ze stali nierdzewnej – wyjaśnia Anabel Aragón.

Źródło: http://www.efesalud.com/noticias/aceite-de-oliva-antioxidante-natural/

POWRÓT